Αχ αυτή η γιαγιά!

Χρόνια πολλά, Χριστός Ανέστη! 

Τι μου κάνετε; Περάσαμε όμορφα; 

Εγώ πάντως πέρασα αρκετά καλά, και ας μην πήγα πουθενά τελικά :( 

   Πάσχα είχαμε, δεν δούλευα, τις πολλές δουλειές τις είχα τελειώσει, λέω ας περάσω μια βολτούλα και από τη γιαγιά μου, τόσο καιρό έχω να την δω, γαιδουριά.. 

   Βάζω λίγα κόκκινα αυγά και ένα τσουρέκι στη σακούλα, σταματάω να πάρω και λουλούδια και έφυγα σφαίρα στη γιαγιά. 

   Τι περίεργο πράγμα ρε παιδί μου, με το που μπω σε αυτό το σπίτι κατευθείαν όλα είναι οικία, οι μυρωδιές, τα έπιπλα, η θέα από το μπαλκόνι, όλα εκεί μέσα τα "ξέρω" πολύ έντονα... 

  Αγκαλιές, φιλιά, κουβέντες περί ανέμων και υδάτων.. καθόμαστε, τρώμε και παρέα το μεσημέρι και μετά ξαπλώνουμε μια ωρίτσα να ξεκουραστούμε στο σαλόνι. 

  Κάποια στιγμή καθώς χάζευα αφηρημένη τηλεόραση γυρνάει η γιαγιά και με κοιτάει, 

- Κάτι έχεις εσύ, το μυαλό σου σουβλίζεται 

- Τι λες βρε γιαγιά; 

- Να το! Τι σου είπα εγώ; όταν λες "βρε" κάτι τρέχει.. 

Δεν δίνω περαιτέρω σημασία και συνεχίζω να χαζεύω πάλι τηλεόραση προσπαθώντας να σχολιάζω ότι δείχνει για να μην αρχίσουμε πάλι συζήτηση. 

Περνάει η ώρα, και λέμε να "ψήσουμε" ένα καφέ, να κάτσουμε στο μπαλκόνι, οπότε ψήνουμε τον καφέ, κόβουμε και λίγο τσουρέκι και πάμε έξω στη δροσιά να κάτσουμε.

- Θα την πεις τώρα τη γιαγιά τι έχεις; (Και ξέρει ότι αυτή η κουβέντα με λιώνει)

- Τι έχω βρε γιαγιά μου, τίποτα δεν έχω! 

- Άντε πάλι με τα "βρε", δεν μπορώ και να στις βρέξω να στρώσεις, μεγάλωσες πια! Εσύ θέλεις να με τρελάνεις τελείως, αφού κάνεις αυτό με το πόδι ρε κοκόνα μου, κάτι έχεις... 

- Τι κάνω με το πόδι;;; 

- Να αυτό το χαζό, που κουνάς τα δάχτυλα από το αριστερό το πόδι και τα τρίβεις όπου βρεις 

- Και που κολλάει αυτό ρε γιαγιά; Α, εσύ θέλεις να με τρελάνεις μου φαίνεται.. 

- Α, κοίτα να δεις! Εμένα γλώσσα δεν θα με βγάζεις, άντε! ακόμη δε τρελάθηκα 400 τα έχω, από μικρή αυτό έκανες όταν κάτι είχες, πάντα κουνούσες τα δάχτυλα από το ποδάρι σου, ναυτία με έπιανε όταν σε κοίμιζα αφού σε είχε μαλώσει η μάνα σου.  

Άντε πες τώρα, με το παλικάρι έχει σχέση; 

( Ποτέ δεν κατάλαβα, γιατί 2 χρόνια τώρα, δεν έχει όνομα για τη γιαγιά μου...πάντα ήταν "το παλικάρι", τι να πεις...) 

- Όχι ρε γιαγιά, φτάνει άντε 

- Άκου σε να σε πω εσένα, εμένα ψέμματα δεν θα με λες, με πήρε η μαμά σου και με τα είπε, σε εκείνη δεν μιλάς ποτέ, σε εμένα όμως θα τα πεις! 

- Τι να σου πω βρε γιαγιά μου; Αφού σου είπε η μαμά, τέλος με αυτό! 

- Η μάνα σου τίποτα δε ξέρει, πες μου εμένα τι έγινε.. 

- Δεν έχει σχέση τι έγινε, σημασία έχει το αποτέλεσμα! 

- Άκου να σου πω ομορφιά μου, στις σχέσεις χρειάζεται που και που να κάνουμε και κάποιες υποχωρήσεις, να βάζουμε τον άλλον όχι πάνω από εμάς αλλά ίσο με εμάς και δεν πρεπ- 

- Ώπα - ώπα γιαγιά γιατί πήρες φόρα, όλα αυτά που λες τα έχω κάνει, απλά δεν μας βγήκε, τέλος! 

- Μπα;;; Ωραία τα λέτε εσείς, "δεν μας βγήκε", και τι είναι αυτό δηλαδή για να σου βγει; Αν τα κάνεις όλα σωστά, πρόβλημα δεν υπάρχει. 

- Γιαγιά το ενδεχόμενο να τα έχω κάνει όλα σωστά, αλλά ο άλλος να είναι λάθος το έχεις σκεφτεί; 

- Όχι εννοείται, γυναίκα είσαι, αν δεν μπορείς να κάνεις έναν άντρα να είναι σωστός τι κάνεις; μπρίκια κολλάς; 

- Δηλαδή; 

- Δηλαδή τον άντρα εσύ τον κάνεις σωστό, εσύ και οι πράξεις σου! 

- Ναι μιλάμε για άλλη εποχή γιαγιά.. 

- Καθόλου άλλη εποχή, κάποια πράγματα μένουν ίδια, τι νομίζεις ο παππούς άγγελος ήταν; Μην τον βλέπετε έτσι οικογενειάρχη και σωστό που τον γνωρίσατε, εγώ τον παππού σας ορκισμένο εργένη τον πήρα, τα ποτά, τα τσιγάρα τα ξενύχτια ήταν.. να τον δεις τι καλά που έστρωσε μετά, και όλοι αυτόν καμαρώνανε, τι σύζυγος και τι σύζυγος, όλες τον χαλβαδιάζανε, ξέρεις εγώ όμως τι κόπους έκανα για να τον κάνω άνθρωπο; 

- Αχ βρε γιαγιά, πλάκα έχεις.. 

- Τι έχω; 

-Τίποτα.. 

Λίγες ώρες αργότερα λοιπόν, ξανά η συζήτηση πάει πίσω.. 

- Και να σου πω και κάτι  ρε γιαγιά; Εγώ θέλω το "μοναδικό" 

- Ναι, και θα το βρεις, πως το λέτε εσείς; Γύρνα πλευρό τώρα! 

- Γιατί να μην το βρω; 

- Γιατί δεν υπάρχει, το φτιάχνεις το μοναδικό, δεν το βρίσκεις, με υπομονή θυσίες και αγάπη το φτιάχνεις. Για αυτό, βρες τα με το παλικάρι, αλλιώς γνώρισε άλλον, και ας έχει 2 κουσούρια παραπάνω. 

- Γιαγιά δεν είναι έτσι εύκολα τα πράγματα, και το ξέρεις 

- Ποιος το λέει αυτό; 

- Όλοι το λένε, καταρχάς δεν είμαι σε ηλικία για παντρειές.. 

- Μωρέ τι μας λες; Και πότε θα παντρευτείς; 20άρισες και εσύ, μέχρι να τον γνωρίσεις, να κάνετε σχέση, να μείνετε μαζί, να βάλετε κανένα φράγκο στην άκρη για το γάμο να τα 6 χρόνια, φύγανε..τι περιμένεις για να κάνεις παιδί; Να φτάσεις στα 35 και βάλε; 

- Α, εσύ τρέχεις πολύ γιαγιά! 

- Ωραία και σου λέω το άλλο, βρες έναν κούκλο άντρα, πανέμορφο, και ας είναι και βλάκας μπορείς; 

- Άντε και τον βρήκα μετά; 

- Θα κάνεις απλά παιδί μαζί του, οι εποχές αλλάξανε, δεν πρέπει ντε και καλά να είσαι παντρεμένη, το μόνο που σου λέω είναι να μην αφήσεις τα χρόνια να περάσουν, να κάνεις παιδιά, να λες κάτι έκανα, εγώ ξέρεις πόσο καημό το έχω που έκανα μόνο δύο παιδιά; Μακάρι να μπορούσα να κάνω κι άλλα, αυτό είναι που με καίει, και για εσένα και για την αδερφή σου, άλλη και αυτή , τα 30 πλησιάζει και ακόμη τίποτα.. 

- Θα δούμε βρε γιαγιά μου, θα δούμε.. 

- Αυτό που σε είπα! Να κάνεις παιδιά νωρίς, να προλάβεις να τα χαρείς, μου το είδατε όλες φεμινίστριες και καριερίστριες, κάν΄τε παιδιά μόνες σας αφού όλοι οι άντρες σας ξινίζουν, εκεί να δω τι μαγκιά σας.. αλλά να κάνετε, όσα μπορείτε να κάνετε, και μην ακούω χαζά για οικονομικά γιατί διαολίζομαι, αν θέλεις τα βολεύεις τα πράγματα, εγώ με τον παππού σου τι είχαμε νομίζεις; τίποτα, με κόπο, δουλεία και μυαλό όμως κάτι κάναμε, δύο σπίτια φτιάξαμε και ποτέ δεν πεινάσαμε.. 

Αχ αυτή η γιαγιά! 

Και άντε να εξηγήσεις σε αυτή τη γυναίκα... και τι να της πεις δηλαδή; 

Χρόνια πολλά για άλλη μια φορά, 

και του χρόνου, με υγεία και αναπτυγμένη λογική!