Η πρώτη λύση είναι να τα βρεις με τον εαυτό σου.Και το έκανα. Ή καλύτερα έτσι νόμιζα.
Πιάνεσαι από παρέες.
Και σε βοηθάει αρκετά.
Αλλά κάποια στιγμή παύει και αυτό να σε ευχαριστεί.
Αφού λοιπόν έφτασα σε σημείο να χάσω ακόμη και τον ύπνο μου, το πήρα απόφαση.
"Αυτό δεν λύνεται έτσι, χρειάζεσαι ειδικό - ΠΛΈΟΝ χρειάζεσαι"
Δεν το σκέφτηκα αρκετά είναι η αλήθεια, έχω εξαντληθεί τόσο πολύ με όλη αυτή τη κατάσταση, που είμαι διαθετημένη να κάνω τα πάντα, ακόμη και αυτό που είναι ένας από τους μεγαλύτερους μου φόβους -να κάτσω στη καρέκλα του τρελογιατρού.
Τώρα θα μου πεις γιατί ψυχίατρο και όχι ψυχολόγο;
Γιατί θέλω μια λύση γρήγορη, θέλω μια λύση τώρα.
Θέλω κάτι να κοιμηθώ, θέλω κάτι να ξεχάσω, θέλω κάτι να με ζορίσει ώστε να επιστρέψω εκεί που ήμουν κάποτε.
Δεν έχω άλλο χρόνο για χάσιμο, για αναλύσεις, για ομαδικές συνεδρίες - θέλω τον εύκολο δρόμο, κουράστηκα.
Η πρώτη επαφή με το τρελογιατρό ήταν τηλεφωνική.
Ζήτησε κάποια στοιχειά για εμένα, όπως για τους ρυθμούς της καθημερινότητας μου, τη σχέση μου με το φαΐ, την άθληση, τις καταχρήσεις και τέλος αν έχω καταστροφικές τάσεις (συγκεκριμένα αυτοκαταστροφικές)
Ρωτάει και δεύτερη φορά για τις αυτοκαταστροφικές τάσεις,
του απαντάω πάλι με περίσσια σιγουριά πως δεν είμαι σε αυτό το σημείο, αλλά το νιώθω πως τρελαίνομαι.
Του κάνει εντύπωση, μου κλείνει ραντεβού.
Γιατί εγώ προσπάθησα, αλλά κατά πως φαίνεται η καθημερινότητα φταίει, αυτή με στέλνει σε εκείνη τη καρέκλα.
Γιατί έχεις αισιοδοξία ότι κάτι θα πάει καλά, και σαν το κάρμα να περιμένει να σκύψεις για να σου τη χώσει βαθιά στο κώλο.
Γιατί χαλάει το αυτοκίνητο και το πλυντήριο. Γιατί κρέμεται από μια κλωστή η απόλυση όλων. Γιατί μπορεί να σου πάρουν το σπίτι. Γιατί δεν βγαίνεις οικονομικά. Γιατί έσπασε το τακούνι όταν περνάς το δρόμο.
Γιατί εγώ προσπάθησα, αλλά κατά πως φαίνεται οι παλιοκαργιόληδες φταίνε, αυτοί με στέλνουν σε εκείνη τη καρέκλα.
Γιατί εκτός από το κάρμα που σε καρφώνει στο κώλο, σε κάρφωσε και ο πρώην (*όχι στο κώλο όπως πολύ θα ήθελε) στη καρδιά. Γιατί είπα ότι θα τα αφήσω όλα πίσω μου και θα προχωρήσω μπροστά, και πάω και πέφτω πάλι σε έναν εξίσου παλιοκαργιόλη. Γιατί εγώ τον προειδοποίησα πως δεν είμαι καλά, πως είμαι στα πρόθυρα της τρέλας, του ξεκαθάρισα πως αν θέλει να κάτσει να το κάνει, -αλλά με τους δικούς μου όρους, συγκεκριμένα με έναν όρο - ΜΗ ΜΕ ΚΟΡΟΪΔΈΨΕΙΣ.
Και φαντάσου τι έκανε ο παλιοκαργιόλης; ΝΑΙ, αυτό έκανε - το μοναδικό πράγμα που ζήτησα να μη κάνει ούτε για αστείο, αυτός το έκανε -και μάλιστα με μεγάλη επιτυχία.
Ωραία.
Εμένα πάλι μου τον καρφώσανε, και ο πρώην μετά από ότι έκανε αντι να πάει αυτός σε τρελογιατρό πάω εγώ, - γιατί αυτός τώρα είναι αλλού, και εγώ φοράω τη λευκή ποδιά.
Γιατί αυτός ζει, και εγώ όχι.
Και δεν είναι πως ζηλεύω αυτόν, αλλά αυτό που ζει- αφού εγώ το αξίζω πιο πολύ, γιατί όχι εγώ; Γιατί αυτός να γλυτώσει τη καρέκλα;
Γιατί αυτός γαμάει, και εγώ δε μπορώ ούτε να το σκέφτομαι;
Γιατί εσύ ρε φίλε, έφυγες, ξαναγύρισες, ξανάεφυγες, ξαναγύρισεις, και τώρα πήγες κάπου ειδικά και μάλιστα βολεύτηκες, γενικώς το γάμησες - ειδικώς μας υποχρέωσες,
- θύμισε μου να σου στείλω την απόδειξη του ψυχαναλυτή γιατί κατά 70% θα πληρώσω τη δική σου παράνοια.
Γιατί μιλάμε για παράνοια.
Και έχεις και τον παλιοκαργιόλη2 που παθαίνει κάτι αναλαμπές, εμφανίζεται- σε κάνει πάλι κώλο και φεύγει.
Και τώρα σε βασανίζει και το μακρινό παρελθόν, και το κοντινό.
Πουστιά. Αδικία.
Αδικία και πουστία.
ΜΠΑΣΤΑΡΔΆΚΙ ΣΥΜΠΑΝ ΕΞΗΓΗΣΟΥ.
Πιάνεσαι από παρέες.
Και σε βοηθάει αρκετά.
Αλλά κάποια στιγμή παύει και αυτό να σε ευχαριστεί.
Αφού λοιπόν έφτασα σε σημείο να χάσω ακόμη και τον ύπνο μου, το πήρα απόφαση.
"Αυτό δεν λύνεται έτσι, χρειάζεσαι ειδικό - ΠΛΈΟΝ χρειάζεσαι"
Δεν το σκέφτηκα αρκετά είναι η αλήθεια, έχω εξαντληθεί τόσο πολύ με όλη αυτή τη κατάσταση, που είμαι διαθετημένη να κάνω τα πάντα, ακόμη και αυτό που είναι ένας από τους μεγαλύτερους μου φόβους -να κάτσω στη καρέκλα του τρελογιατρού.
Τώρα θα μου πεις γιατί ψυχίατρο και όχι ψυχολόγο;
Γιατί θέλω μια λύση γρήγορη, θέλω μια λύση τώρα.
Θέλω κάτι να κοιμηθώ, θέλω κάτι να ξεχάσω, θέλω κάτι να με ζορίσει ώστε να επιστρέψω εκεί που ήμουν κάποτε.
Δεν έχω άλλο χρόνο για χάσιμο, για αναλύσεις, για ομαδικές συνεδρίες - θέλω τον εύκολο δρόμο, κουράστηκα.
Η πρώτη επαφή με το τρελογιατρό ήταν τηλεφωνική.
Ζήτησε κάποια στοιχειά για εμένα, όπως για τους ρυθμούς της καθημερινότητας μου, τη σχέση μου με το φαΐ, την άθληση, τις καταχρήσεις και τέλος αν έχω καταστροφικές τάσεις (συγκεκριμένα αυτοκαταστροφικές)
Ρωτάει και δεύτερη φορά για τις αυτοκαταστροφικές τάσεις,
του απαντάω πάλι με περίσσια σιγουριά πως δεν είμαι σε αυτό το σημείο, αλλά το νιώθω πως τρελαίνομαι.
Του κάνει εντύπωση, μου κλείνει ραντεβού.
Γιατί εγώ προσπάθησα, αλλά κατά πως φαίνεται η καθημερινότητα φταίει, αυτή με στέλνει σε εκείνη τη καρέκλα.
Γιατί έχεις αισιοδοξία ότι κάτι θα πάει καλά, και σαν το κάρμα να περιμένει να σκύψεις για να σου τη χώσει βαθιά στο κώλο.
Γιατί χαλάει το αυτοκίνητο και το πλυντήριο. Γιατί κρέμεται από μια κλωστή η απόλυση όλων. Γιατί μπορεί να σου πάρουν το σπίτι. Γιατί δεν βγαίνεις οικονομικά. Γιατί έσπασε το τακούνι όταν περνάς το δρόμο.
Γιατί εγώ προσπάθησα, αλλά κατά πως φαίνεται οι παλιοκαργιόληδες φταίνε, αυτοί με στέλνουν σε εκείνη τη καρέκλα.
Γιατί εκτός από το κάρμα που σε καρφώνει στο κώλο, σε κάρφωσε και ο πρώην (*όχι στο κώλο όπως πολύ θα ήθελε) στη καρδιά. Γιατί είπα ότι θα τα αφήσω όλα πίσω μου και θα προχωρήσω μπροστά, και πάω και πέφτω πάλι σε έναν εξίσου παλιοκαργιόλη. Γιατί εγώ τον προειδοποίησα πως δεν είμαι καλά, πως είμαι στα πρόθυρα της τρέλας, του ξεκαθάρισα πως αν θέλει να κάτσει να το κάνει, -αλλά με τους δικούς μου όρους, συγκεκριμένα με έναν όρο - ΜΗ ΜΕ ΚΟΡΟΪΔΈΨΕΙΣ.
Και φαντάσου τι έκανε ο παλιοκαργιόλης; ΝΑΙ, αυτό έκανε - το μοναδικό πράγμα που ζήτησα να μη κάνει ούτε για αστείο, αυτός το έκανε -και μάλιστα με μεγάλη επιτυχία.
Ωραία.
Εμένα πάλι μου τον καρφώσανε, και ο πρώην μετά από ότι έκανε αντι να πάει αυτός σε τρελογιατρό πάω εγώ, - γιατί αυτός τώρα είναι αλλού, και εγώ φοράω τη λευκή ποδιά.
Γιατί αυτός ζει, και εγώ όχι.
Και δεν είναι πως ζηλεύω αυτόν, αλλά αυτό που ζει- αφού εγώ το αξίζω πιο πολύ, γιατί όχι εγώ; Γιατί αυτός να γλυτώσει τη καρέκλα;
Γιατί αυτός γαμάει, και εγώ δε μπορώ ούτε να το σκέφτομαι;
Γιατί εσύ ρε φίλε, έφυγες, ξαναγύρισες, ξανάεφυγες, ξαναγύρισεις, και τώρα πήγες κάπου ειδικά και μάλιστα βολεύτηκες, γενικώς το γάμησες - ειδικώς μας υποχρέωσες,
- θύμισε μου να σου στείλω την απόδειξη του ψυχαναλυτή γιατί κατά 70% θα πληρώσω τη δική σου παράνοια.
Γιατί μιλάμε για παράνοια.
Και έχεις και τον παλιοκαργιόλη2 που παθαίνει κάτι αναλαμπές, εμφανίζεται- σε κάνει πάλι κώλο και φεύγει.
Και τώρα σε βασανίζει και το μακρινό παρελθόν, και το κοντινό.
Πουστιά. Αδικία.
Αδικία και πουστία.
ΜΠΑΣΤΑΡΔΆΚΙ ΣΥΜΠΑΝ ΕΞΗΓΗΣΟΥ.
