Λίγες ώρες...

Και πάνω στο πανικό, να πιάσω τη βαλίτσα, 
να αφήσω τη βαλίτσα, να τη γεμίσω, να τη φτιάξω, 
τσουπ τρυπώνεις από κάπου... 

Λίγες ώρες πριν φύγω, και ήθελα τόσο να δω.. 
Για λίγο, μόνο για λίγο.. 
Έστω και κλεφτά, να σε χαζέψω και να φύγω.. 

Πόσο φοβάμαι όμως,πόσο; 

Λίγες ώρες πριν φύγω και πάλι σκαλίζεις το μυαλό μου.. 
Που θα σε βρω;Που θα σε δω; 


Μήπως είναι έτσι καλύτερα; 
Μήπως; 
Δε πειράζει... 

ΚΑΛΌ ΤΑΞΊΔΙ ΝΑ ΈΧΟΥΜΕ.. 
ΚΆΠΟΥ ΘΑ ΣΕ ΔΩ ΞΑΝΆ, ΔΕ ΜΠΟΡΕΊ.. 

Γιατί τα μάτια σου εγώ έχω φιλήσει, στην αγκαλιά σου η καρδιά μου έχει σβήσει..

Κι δυό μας πήγαμε σε όνειρα μετάξι, μαζί σου αγάπη μου εγώ έχω πετάξει..

Έλα λίγο να τα πούμε...

Έλα λίγο να τα πούμε.. 
Να γελάσουμε, να ξεχαστούμε... 
Το έχω τόση ανάγκη σου λέω, 
δε μπορώ άλλο υποφέρω! 

Θα αρχίσω να γράφω τραγούδια έτσι; :)) 
Πέρα από τι πλάκα όμως.. 
ΈΛΑ ΛΊΓΟ ΝΑ ΤΑ ΠΟΎΜΕ! 
Αλήθεια το λέω, 
να πούμε για ότι θες, 
για βλακείες, 
για αστεία, 
για προβλήματα, 
να κάνουμε αμπελοφιλοσοφία.. 

Μόνο αυτό μου λείπει πλέον, 
μόνο αυτό... 
Ούτε τα χάδια σου, ούτε η αγκαλιά σου 
καλά νταξ μου λείπουν και αυτά, 
μη λέω ψέματα, αλλά όταν σκέφτομαι 
πόσο μαλάκας βγήκες τελικά το ξεχνάω 
και δε τα θέλω.. 

Αλλά ναι, η επαφή που είχαμε μου λείπει, 
μου λείπει πολύ... 
Έλα λοιπόν λίγο να τα πούμε πριν φύγω ρε μάναμ, 
μετά θα είμαι σε άλλη γη σε άλλα μέρη, 
που θα σε βρω στο διαόλου το σιχτίρ;;;;;;;;;; :( 

Συναυλία: Σ΄αναζητώ στη Σαλονίκη

Εχθές το βράδυ πραγματοποιήθηκε η συναυλία στο Καυτατζόγλειο Στάδιο "Σ'αναζητώ στη Σαλονίκη" που ήταν προγραμματισμένη να την κάνει ο Μητροπάνος, αλλά δυστυχώς δεν πρόλαβε. :(
Η συναυλία ήταν αποκλειστικά αφιερωμένη στη μνήμη του μεγάλου τραγουδιστή, και τον τίμησαν μεγάλα ονόματα του χώρου: Στέλιος Διονυσίου, Δημήτρης Μπάσης, Γιάννης Κότσιρας, Γιώργος Κατσαρός, Θάνος Μικρούτσικος, Διονύσης Τσακνής, Μανώλης Μητσιάς, Βαγγέλης Κορακάκης, Λάκης Παπαδόπουλος, Μίλτος Πασχαλίδης και Γιάννης Μηλιώκας.
Είχα την τύχη να είμαι εκεί και νομίζω πως αξίζει όσοι είχαμε την ευκαιρία να πάμε να την σχολιάσουμε, και όσοι δεν μπόρεσαν να είναι να σας δώσουμε μια γεύση από το τι ζήσαμε το χθεσινό βράδυ. 
Προσωπικά πέρασα φανταστικά, έκλαψα, γέλασα, χόρεψα, συγκινήθηκα και ως μικρή έμαθα περισσότερα πράγματα και οι μεγαλύτεροι θυμήθηκαν. :)
Ας αρχίσω από τα θετικά της όλης ιδέας. 
Τα εισιτήρια ήταν πραγματικά πολύ φθηνά, 6 ευρώ η προπώληση και 8 όσοι τα αγόρασαν το βράδυ κατευθείαν από εκεί, και για αυτό πιστεύω ότι ο αριθμός του κόσμου ξεπέρασε τς 30.000 χιλιάδες! Βέβαια όσοι αγαπούσαν τον συγκεκριμένο τραγουδιστή πιστεύω ότι και 15-20 ευρώ θα τα έδιναν με μεγάλη ευκολία, αλλά και πάλι στις μέρες που ζούμε ήταν μεγάλη διευκόλυνση η τιμή. 
Επίσης τα έσοδα της συναυλίας δόθηκαν στα ΚΑΠΗ της Θεσσαλονίκης και εύχομαι να γίνει σωστή διαχείριση των χρημάτων και να μην τα πετάξουν σε τίποτα εκδρομές αλλά να φτιάξουν λίγο το χώρο που περνάνε ατελείωτες ώρες οι ηλικιωμένοι. 
Δεν έγινε κανένα παρατράγουδο, φασαρία ή κάτι τέτοιο,τουλάχιστον εγώ δεν αντιλήφθηκα κάτι, ακόμη και όταν βγήκε ο Μπουτάρης () να καλώς ορίσει τον κόσμο και να πει δύο λόγια πέρα από κάποια δυσάρεστα επιφωνήματα των παρευρισκόμενων δεν έγινε απολύτως τίποτα παρατραβηγμένο, γιατί εγώ όταν τον είδα στη σκηνή τρόμαξα πως θα χαλάσει η συναυλία από την οργή των Θεσσαλονικιών, αλλά πάλι καλά δεν έγινε κάτι που να χαλάσει τη βραδιά. :D
Ο ήχος ήταν απίστευτος, πεντακάθαρος παρά την ένταση που ήταν πραγματικά υψηλή και ούτε που σε ενοχλούσε στα αυτιά ή κάτι τέτοιο που το έχω πάθει αρκετές φορές σε συναυλίες, ίσως βοήθησε και το γεγονός ότι πραγματοποιήθηκε σε στάδιο. 
Από κει και πέρα όμως έχω και κάποια παράπονα. 
Κατά τη δική μου γνώμη αδίκησαν πολλά αγαπημένα τραγούδια του Μητροπάνου, γιατί δεν ακούστηκαν καν. Τώρα θα μου πεις, όλα τα τραγούδια του είναι ένα κι ένα, και αν ήταν να τα πουν όλα θα χρειαζόταν συναυλία 2 ημερών, με συνεχόμενες ώρες και χωρίς σταματημό ούτε για κατούρημα, αλλά και πάλι, κάποια τραγούδια δεν τα προσπερνάς, όπως παραδείγματος χάρη: "με μια πυρόγα" που περίμενα ο Μπάσης να το ερμηνεύσει μιας και το είχαν τραγουδήσει μαζί με τον Μητροπάνο και τον Αδαμαντίδη, "να σου λέω έλα", "εγώ γιορτάζω πάντα όταν πονάω" και πολλά πολλά άλλα. Μπορώ να πω ότι απογοητεύτηκα που δεν άκουσα τουλάχιστον αυτά τα τρία 
Η συναυλία πιστεύω ότι κράτησε πολύ-πολύ λίγο. Αν βάλεις και την καθυστέρηση που ήταν λογικό να υπάρχει στην αρχή, αφού μέχρι και τις 10 το βράδυ το στάδιο δε σταμάτησε να γεμίζει η συναυλία τελείωσε στις 12 μίση. Ουσιαστικά η συναυλία ήταν 2 με 2 μισή ώρες, δε λέω είναι καλές, αλλά για την συγκεκριμένη συναυλία και με συνδυασμό το κλίμα που επικρατούσε εκεί μέσα ήταν λίγο.
Το στήσιμο της σκηνής για εμένα ήταν λάθος, πολύ απομακρυσμένο λόγο του ότι πολύς κόσμος έκατσε στο πέταλο, όμως για εμάς που ήμασταν κερκίδες και μάλιστα πολύ ψηλά η σκηνή έμοιαζε σαν κουκκίδα και για τους τραγουδιστές δεν το συζητώ καθόλου, δεν φαινόντουσαν καν, πάλι καλά που έδειχναν οι οθόνες τους τραγουδιστές και είχαμε μια ιδέα για το τι συνέβαινε στη σκηνή.Αυτό βέβαια μπορεί να μη μπορούσαν να το αποφύγουν λόγο τεχνικών προβλημάτων, καλώδια κλπ, τι να πω δεν γνωρίζω, αλλά τουλάχιστον να ήταν κάπου στη μέση του γηπέδου, θα ήταν καλύτερα. 


Εννοείται πως ακούστηκαν μεγάλα τραγούδια του Μητροπάνου όπως, Σ'αναζητώ στη Σαλονίκη, Αν είσαι πλάι μου, Μια στάση εδώ, Σ'αγαπώ σαν αμαρτία, Σβήσε το φεγγάρι, Τα λαδάδικα και πολλά πολλά άλλα. 

Το Ρόζα δεν το ερμήνευσε κανένας από τους τραγουδιστές παρά μόνο ο ίδιος ο Μητροπάνος που η φωνή του πλημμύρισε το στάδιο και τη γύρω περιοχή, καθώς παίχτηκε ένα βίντεο από live του Μητροπάνου που το ερμήνευσε ο ίδιος με τον μοναδικό τρόπο που όλοι ξέρουμε. 
Το ίδιο έγινε και με το τραγούδι, Τα λαδάδικα που και η φωνή του Μητροπάνου ακούστηκε, αλλά και το τραγούδησε ο  Μανώλης Μητσιάς. 

Η συναυλία έκλεισε με τον τρόπο που έκλεινε και ο Μητροπάνος τις συναυλίες του και τις εμφανίσεις του, με το τραγούδι "Αλίμονο" όπου όταν τελείωσε η συναυλία όλοι έλεγαν με παράπονο "Μα καλά δεν είπαν ΑΥΤΌ το τραγούδι, αν είναι δυνατόν" και ξαφνικά ένα βίντεο αρχίζει να παίζει με το Μητροπάνο στις οθόνες και το τραγούδι τρύπησε κατευθείαν στα αυτιά μας, περιττό να πω το τι χαρτομάντιλα έβγαιναν από τις τσάντες εκείνη την ώρα!!!! 

Θα μου μείνει αυτή η βραδιά πραγματικά αξέχαστη, το ευχαριστήθηκα αλλά κάποια παράπονα τα έχω ακόμη!!! 

Ξεσκαρτάρισμα...

Και τα ζύγισα... 
και τα υπολόγισα.. 
και τα μέτρησα... 


Καταστάλαξα, είδα, κατάλαβα... 
Ότι μου κάνει κακό φεύγει... 
Κλειδώνει σε μια ντουλάπα... 


Τόσο καιρό παρακαλάω, 
παρακαλάω να γίνουν όλα όπως 
παλιά... 
Παρακαλάω να γυρίσεις, 
να σε έχω εδώ.... 


Όμως θα σε έχω πραγματικά; 
Δεν ξέρω τι είναι χειρότερο, 
να σε έχω, αλλά στην πραγματικότητα, 
να μη σε έχω 
ή να μην σε έχω καθόλου; 


Μάλλον το πρώτο, 
ψεύτικη χαρά είναι, 
που με μαραζώνει,με ταλαιπωρεί.. 


Έτσι δε σε θέλω, 
όχι 
σίγουρα έτσι δε σε θέλω... 


Γιατί ξέρω πως τίποτα, 
τίποτα απολύτως, 
δεν θα είναι όπως παλιά... 


Ούτε το χάδι, ούτε το φιλί, 
ούτε το σ'αγαπώ, 
ούτε το βλέμμα, ούτε το χαμόγελο... 


Τίποτα, απολύτως τίποτα... 


Να είσαι μόνο καλά, 
αυτό, αλήθεια... 


Έχω τόσες γλυκές αναμνήσεις, 
και τόσες πικρές... 
Στο μέτρημα η ζυγαριά 
γέρνει στις γλυκές... 


Αλλά όταν σκέφτομαι τις πικρές, 
πόσο πολύ μαυρίζει η ψυχή μου... 


Και ήθελα τόσο πολύ, 
τόσο πολύ να σου τα πω αυτά
Να τα βγάλω από πάνω μου... 


Να ξέρεις πως το σκέφτομαι, 
και πως το ζω αυτό... 
Να ξέρεις πως πονάω, 
και πως αυτή η απόφαση, 
έγινε επιτέλους και από εμένα 
αποδεκτή.... 


Ένα λεπτό να στα πω θέλω, 
και μετά ας χαθείς, 
ας χαθούν τα πάντα... 


Ας μη σε δω ποτέ, 
ας μη σε αγγίζω, 
ας μη σε μυρίσω, 
ας μην σε αγκαλιάσω 
ποτέ, ποτέ ξανά... 


ας, ας, ας ... 


Τόσο δύσκολα αυτά, 
αλλά και τόσο αναγκαία... 


Και κάθε φορά που σε θυμάμαι, κάτι το στομάχι γαργαλάει.... 

Κυρία ήρθα και κυρία φεύγω, 

εγώ σ'αγάπησα, εγώ σε τίμησα, εγώ σε πρόσεξα και σε σεβάστηκα...

Να σουν και εσύ έτσι, αχ να σουν...