Επιστροφή στο χωριό..

Και αφού μαζέψαμε τα σταφύλια, κάποια στιγμή έπρεπε να τα κάνουμε ΤΣΊΠΟΥΡΟ!

Μαζευτήκαμε όλοι μαζί λοιπόν και φύγαμε για ένα όμορφο και ξεκούραστο τριήμερο στο χωριό.  
Πόνεσε η ψυχή μου την ώρα που μαζεύαμε τα πράγματα να φύγουμε, αγαπάω τόσο πολύ αυτό το μέρος, νιώθω ότι έχω γεννηθεί για να κατοικώ εκεί πέρα, ο αέρας, οι μυρωδιές, ο κόσμος, τα τοπία και τα αξιοθέατα..δε ξέρεις για τι να πρωτοστεναχωρεθείς! 

Αδέρφια, ξαδέρφια, θείοι και θείες, γονείς και παπούδες όλοι γύρω από ένα τραπέζι,
φάγαμε, ήπιαμε, χορέψαμε, αφηγηθήκαμε, γελάσαμε, κλάψαμε, παρεξηγηθήκαμε, μαλώσαμε! 
Και το ευχαριστηθήκαμε όσο τίποτα άλλο, ιδιαίτερα τα μωρά μας που έμαθαν τι είναι τα καζάνια, έκαναν βόλτες με το τρακτέρ του παππού, μάζεψαν στο χωράφι, έπαιξαν μέχρι εξάντλησης και αυτή τη φορά με την ελευθερίας τους. 

Και αυτός ο μπαμπάς μου, αχ αυτός ο μπαμπάς.. 
Όλα τα βράδια παρέα, στην αυλή στην ησυχία, να μιλάμε, να γελάμε, να δακρύζουμε, να νυστάζουμε αλλά να μη μπορούμε να σταματήσουμε τα λόγια, 
και πόσο τον χάρηκα τόσο ευτυχισμένο που τον είδα, 
και πόσο με έχει σκλαβώσει με την στήριξη του το τελευταίο καιρό.