Για έναν έρωτα

-Γιατί; 
-Για έναν έρωτα. 



Για έναν έρωτα. 
Για έναν μοναδικό και ανεπανάληπτο έρωτα. 
Για έναν έρωτα, που όταν πλέον θα ξεπεράσεις το στάδιο "ερωτεύομαι" και θα βαδίζεις στο δρόμο του "αγαπώ" θα προσπαθήσεις να τον κρατήσεις, να τον κάνεις αθάνατο, παντοτινό. 
Για έναν έρωτα που θα σε κάνει να μη φοβάσαι το "για πάντα". 
Για έναν έρωτα που κάθε μέρα θα σου αποκαλύπτει μικρά και μεγάλα μυστικά για τον κόσμο, για τους πλανήτες, για εσένα...ακόμη και για το πως να ανοίξεις μια κονσέρβα tulip.
Για έναν έρωτα που θα μοιάζει με πάρτυ, γιατί θα σου χαρίζει φώτα, και χρώματα, και μουσικές. 
Κι αν το όνειρο τελειώσει πριν προλάβεις να το ολοκληρώσεις, θα πας στην αφετηρία για να ξεκινήσεις πάλι από την αρχή, για έναν καινούργιο έρωτα, εξίσου ανεπανάληπτο και μοναδικό. 
Κι αν η συνταγή δε σου πετύχει ούτε τότε, θα προσπαθήσεις ξανά, κι αν καταλήξεις με ένα τσουβάλι έρωτες, δε θέλω να φοβηθείς, θέλω να συνεχίσεις. 






-Γιατί; 
-Γιατί είναι ωραίο.



Γιατί είναι ωραίο τα χέρια σου να αγγίζουν το πρόσωπο του. 
Γιατί είναι ωραίο οι παλμοί της καρδιάς σου να ξεπερνούν τους 60. 
Γιατί είναι ωραίο να κλαις από ευτυχία. 
Γιατί είναι ωραίο να μοιράζεσαι μαζί του ότι αγαπάς χωρίς να σε ενοχλεί. 
Γιατί είναι ωραίο να κάνεις ταξίδια μαζί του. 

Γιατί είναι ωραίο να μοιράζεσαι τις σκέψεις σου. 

Γιατί είναι ωραίο να έχεις συντροφιά τα κρύα βράδια. 

Γιατί είναι ωραίο να ακούς μια σιγανή ανάσα δίπλα στο μαξιλάρι σου. 
Γιατί είναι ωραίο να νιώθεις δύο χέρια να τυλίγουν τη μέση σου. 
Γιατί είναι ωραίο να αντικρύζεις τα βουρκωμένα μάτια του καθώς σου λέει "σ'αγαπώ". 
Γιατί είναι ωραίο να νιώθεις τα χέρια σου να ιδρώνουν κάθε φορά που σου ψιθυρίζει. 
Γιατί είναι ωραίο να νιώθεις όλο σου το κορμί να τρέμει κάθε φορά που σε φιλάει στο λαιμό. 
Γιατί είναι ωραίο να ουρλιάζεις από ηδονή όταν το κορμί σου συναντάει το δικό του. 
Γιατί υπάρχει ένας πόνος όμορφος, αυτό που νιώθουμε στα χείλη μας, μετά από τα αμέτρητα φιλιά. 






-Και μετά; 
-Θα νιώσεις κάτι απ΄το κενό σου να γεμίζει.



 Και θέλω όλους σου τους έρωτες, να τους χαράξεις κάπου, στα μαγαζιά που συχνάζεις, στους δρόμους που βαδίζεις, στα παγκάκια που αράζεις. 
Γιατί ο έρωτας δεν είναι ντροπή, γιατί ο έρωτας δεν κάνει να κρυφτεί. 
Γιατί ο έρωτας, ακόμη και ο πιο μικρός από δαύτους τους μπασταρδεμένους διαόλους,έχει κάτι από εσένα..τον γέννησες. 
Και να μιλάς για αυτούς τους μπασταρδεμένους διαόλους, να μιλάς συχνά και να γελάς δυνατά, τόσο δυνατά που θα νιώθεις την αναπνοή σου να χάνεται, έτσι μόνο θα ελευθερώσεις τους λυγμούς σου, αυτούς που γεννήθηκαν από τις πληγές που σου άνοιξαν οι μπάσταρδεμένοι έρωτες, και έτσι μόνο η ψυχή σου θα βρει την ηρεμία και την αντοχή να συνεχίσει την αναζήτηση, για έναν καινούριο έρωτα, που δε θα φαντάζει μπάσταρδος, που θα είναι λιμάνι, που θα είναι ηρεμία μετά την καταιγίδα. 


Και κάπου στο τέλος, θα νιώσεις ευτυχής... 
γιατί τα χέρια σου θα κρατάνε ένα πρόσωπο, 
και η καρδιά σου θα ξεπερνάει τους 60 παλμούς, 
και θα κλαις από ευτυχία, 
και θα μοιράζεσαι πράγματα που αγαπάς χωρίς να σε πειράζει, 
και θα κάνεις ταξίδια, 
και θα μοιράζεσαι τις σκέψεις σου, 
και θα έχεις συντροφιά τα κρύα βράδια, 
και θα ακούς σιγανά μια ανάσα δίπλα στο μαξιλάρι σου, 
και θα νιώθεις δύο χέρια να τυλίγουν τη μέση σου, 
και θα αντικρύζεις βουρκωμένα μάτια καθώς σου λέει "σ'αγαπώ", 
και θα νιώθεις τα χέρια σου να ιδρώνουν κάθε φορά που σου ψιθυρίζει, 
και θα νιώθεις όλο σου το κορμί να τρέμει κάθε φορά που σε φιλάει στο λαιμό, 
και θα ουρλιάζεις από ηδονή κάθε φορά που το κορμί σου συναντάει το δικό του, 
και ένα πόνος όμορφος θα ακουμπήσει στα χείλη σου, αυτός μετά από τα αμέτρητα φιλιά. 


Θα νιώσεις ευτυχής, γιατί το όνειρο κάποια στιγμή,
 θα προλάβεις να το ολοκληρώσεις... 

Για έναν και για πολλούς, έρωτες.